nathabodee's profilePingpong's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
August 12 ห่างหาย...ไปนาน....เชียวห่างหายไปซะนาน...มัวแต่ไปเห่อของใหม่ Hi5 ที่ทำเป็นบ้างไม่เป็นบ้างแต่ก็มันส์ดี..
.ตอนนี้เริ่มได้สำนึก..เราก็มีบล็อคที่ต้องอัพนะเนี่ย...กลับมาอัพงานแล้วนะจ๊ะ...
ใครคิดถึงเราก็เข้ามาจอยกันได้เลย...
วันนี้..วันแม่..ฝากกราบเท้า คุณแม่ภรณี ที่บ้านลำปาง
ขอให้คุณแม่อยู่เป็นกำลังใจของลูกๆต่อไปอีกนานเท่านาน ลูกสาวคนไกลขอแสดง
ความรักและเคารพจ้า.... August 27 วันแห่งความยินดี.....วันนี้ได้รับข่าวดี...ว่าน้องสาวสุดสวยมากความสามารถของเรา...
"สอบข้อเขียน"ผ่านแล้ว...เย้++++
ยินดีกับความสำเร็จก้าวที่ 2 ..เส้นทางแห่งบูชิโดกำลังคืบคลานเข้ามา
สู้เค้านะ...สาวลำปาง ที่รัก.... July 24 เก็บบรรยากาศมาให้ชมกลับมาแล้วจ้า....
20 กรกฎาคม 2550 วันมหาฤกษ์มหาชัย นอกจากจะฉลองเปิดกิจการ "ภรณีสปอต" ของน้องชายนายบอล
ยังเป็นวันคล้ายวันเกิดของคุณพ่อสมศักดิ์อีกด้วย แว่วๆ ว่าปาเข้าไปตั้ง 36 เอ๊ย 63 แล้ว (อะ..อะ...ยังไม่แก่เลยนะเฮีย+++)
เช้าตื่นมาพร้อมกับเสียง "แม่ปองคร๊าบ...อยู่ไหน..." แล้วก็วุ่นวายกับการรับแขกบ้าน แขกเมือง
ทั้งรุ่นใหญ่ รุ่นกลาง รุ่นเล็ก มาทั้งชายกลาง หญิงเดี่ยว และคู่ผสม (อ้าว เราก็ต้องบรรยายให้เข้ากับร้านกีฬาซิ....)
พร้อมกับเจ้าลิงน้อยที่ห้อยตามก้นอยู่อีก 1 ตัว ....
ปฎิบัติกิจทางศาสนาเรียบร้อย รับศีล รับพร พรมน้ำมนต์
ก็ถึงเวลาสังสรรค์เฮฮาของฆราวาส....เอ้าเฮ..เก็บภาพมาฝากตามประสงค์จ้า..... July 10 ลูกหนุน ปะทะ อำพล วันอาทิตย์ที่ผ่านมามีโอกาสพาเจ้าลูกหนุนไปงานคอนเสิร์ตช่วยพี่เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ ที่เสรีเซ็นเตอร์
ทีแรกก็จะกลับบ้านกันอยู่แล้ว..พอได้ยินว่า "พี่หนุ่ย" จะมา..กรี๊ด!!! เสียงจากคุณแม่เองจ้า....
ยังไม่กลับ ดูพี่หนุ่ยก่อน ปะป๊าเลยพาเข้าแบบวีไอพี อยู่หน้าเวทีเลย
ทีแรกเจ้าลูกหนุน "จากลับบ้าน" แต่พอ
"บอกมาเลย ว่าคิดยังไง......ขอมือขวาด้วยครับ.........."
โน่น หน้าเวที ยกมือซ้ายปะชันมือขวากับพี่หนุ่ยซะง้าน......
เฮจริงๆเลยลูกชั้น....... February 14 น้องลูกหนุน 3 ขวบแล้วครับ-.-14 กุมภาพันธ์ 50 เจ้าลูกหนุนของเราก็ย่างก้าวเข้า 3 ขวบแล้ว...
เย้! เย้! เย้! เบิร์ดเดย์ ทูยู ทูยู....
เริ่มตั้งแต่ 8.00 น. รีบตื่นเตรียมอาหารไปถวายเพลหลวงพี่ที่วัดสามง่าม
ถวายพระที่บ้านเรียบร้อย รีบออกจากบ้านพร้อมกับเจ้าของวันเกิดที่ไม่ค่อยเห่อ
แค่ไปรอที่รถทั้งชุดนอนแค่นั้นเอง....
ไปถึงที่วัด..ทีแรกก็ดำเนินไปได้อย่างราบรื่น ขณะที่กำลังจะถวายสังฆทาน
เจ้าลูกหนุนดันหันไปเจอกระป๋องแฟนต้าน้ำแดงในถังสังฆทาน
โอ...ไม่มีคำว่ายอมทีเดียว..."แกะหน่อย...แกะให้หน่อยครับ"
จนต้องให้พ่อพาไปซื้อที่ร้านป้าเล็กก่อนจะกลับเข้ามาประเคนเครื่องสังฆทานจนเสร็จ
ยัง..ยังไม่จบ...เคยเห็นลูกลิงเจอน้ำมนต์ไหม...หัวเราะคิ๊กๆๆๆทีเดียว
ชอบถึงขนาดเดินเข้าไปขอกับหลวงพ่ออีกที...หลวงพี่ท่านก็ดีใจหาย พรมให้ซะชุ่มเลย...
หลวงพี่ฉันเพลเสร็จ เจ้าลูกหนุนของเราก็หม่ำไอติม อิ่ม เละ กำลังดี
หลังจากทำบุญ และ(เจ้าลูกหนุน)วิ่งเล่นทั่ววัดแล้ว..ก็กลับมาส่งพี่บอยที่ออฟฟิศ
พาเจ้าของวันเกิดไปซื้อของเล่นที่ THE MALL ราม
ได้รถมา 5 คัน (190 กำลังsale พอดี ดีใจสุดๆ) ได้เค็กมา 1 ก้อน ได้กุ้งมา 5 ตัว
และ...อย่าลืม..วันนี้ไม่ใช่แค่วันเกิดเจ้าลูกหนุนนะพวกเรา...
วันนี้ วันวาเลนไทน์ ด้วย...
เราเลยไปฉลองกัน 3 คน พ่อ แม่ ลูก ที่แฟชั่นไอส์แลนด์พร้อมกุหลาบสีขาวอีก 1 ช่อ จากสามี
ก่อนที่เจ้าลูกหนุนจะได้รถเป็นของขวัญอีก 1 คัน...
.....สุขวันต์วันวาเลนไทน์ & แฮปปี้เบริ์ดเดย์.......
January 29 จะสิ้นเดือนแล้ว.... อาทิตย์ที่ผ่านมา...ยุ่ง..วุ่นวายมาก มาก...
ไม่รู้อะไรนักหนา มีทั้งสนุกเฮฮา และโมโหบ้าบอแบบ ติ๊งต๊อง
เริ่มตั้งแต่วันจันทร์ที่ 22 วิ่งออกจากบ้านตั้งแต่ 8 โมง ไปรอแบ็งค์เปิด
อะ..อะ...นึกว่าเงินเยอะละซิ ...ไม่อยากจะคุย เต็มกระเป๋านับไม่ทัน...
และ..จ่าย จ่าย จ่าย และ จ่าย จนตัวเบาโหยง..ลงบันไดแบ็งค์แทบไม่ถูก
รีบเติมน้ำมันและกลับเข้าบ้านเพราะคุณสามีมีประชุม...
วุ่นวายกับเจ้าตัวเล็กที่มีหุ้นส่วนที่เซเว่น ร้องไปทุกวันต้องปั่นจักรยานพาไป...
วันอังคาร วันนี้สามีครบ _____ ขวบ (เค้าสั่งห้ามบอก)
กะจะไปทำบุญ ไปทานข้าว ซื้อเค็ก แล้วกลับบ้าน ที่ไหนได้...
"เลี้ยวซ้าย ตรง โลตัส อะ โลตัส " อะ...อีคุณพ่อก็ตามใจ...
สรุป...ได้เล่น (เกม) ได้เล่น (บ้านบอล) ได้ซื้อ (เค็ก) แต่ไม่ได้เข้าวัดทำบุญเพราะต้องรีบเข้าออฟฟิศ
วันพุธ ออกบ้านอีก จะไปทำบุญ จะไปธุระที่เขต ฮะฮ่า
"ส่งป๊า...ไม่เอาอะ...จะไปมอล์ล...ไปมอล์ลนะ.." (คงไม่ต้องบรรยายต่อนะจ๊ะ...)
วันพฤหัส ออกบ้านอีก คราวนี้ไปทำธุระให้คุณยาย...ยาว..ถึง 1 ทุ่ม ขับรถกันเพลินเลยสองแม่ลูก
วันศุกร์ ขอชั้นอยู่บ้านสักวัน เคลียร์ผ้าเป็นกอง...ของเล่นเป็นเข่ง....
วันเสาร์...เช้าโลตัส บ่ายถึงค่ำ ตามที่โพสต์รูปให้ดู...งานสมาคมนักข่าว คุณพ่อไปเตะบอล
แต่ ลูกชายกับเพื่อนวิ่งเล่น ให้ แม่ วิ่งตามตั้งแต่ 16.00 - 20.00 น. (ไม่มีพักครึ่ง)
วันอาทิตย์..เช้าโลตัส (สงสัยจะ มีหุ้นจริงๆ) บ่ายแฟชั่น
เย็นคุณพ่อฟุตบอลไทย-เวียดนาม ส่วนเจ้าลูกชายรถแข่งในคอมฯ
กว่าจะนอน...กว่าจะได้นอน... 01.00น.
วันนี้...ท้องดันเล่นกล...วิ่งเข้าห้องน้ำมา 3 รอบแล้ว...ทำไงดี....+..+ January 20 โอ๊..โอ..เวลาช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน...... ผ่านไปไม่เท่าไร..เข้าไป 20 มกราคม แล้ว...
สายไปไหมเนี่ย..ที่จะบอกว่า สุขสันต์วันปีใหม่...สุขใจวันเด็ก...
ตะเบ๊..รับวันกองทัพไทย...และ...
ใกล้วัน BIRTHDAY ของสามี (23 มกราคม จ้า! )
เราว่า..ปีนี้ เป็นปีหมูไฟฟ้า.. หมูไม่กลัวน้ำร้อน..และหมูสมัน...
เพราะใครที่ผ่านเหตุการณ์ร้ายๆใดๆในปี หมาไฟมาแล้ว อาจจะรู้สึกว่า ปีนี้จิ๊บ...จิ๊บ...
ส่วนใครที่หมาให้โชค ก็อาจจะรู้สึกว่า ทำไม หมูปีนี้ขี้เกียจจังวุ้ย...
สำหรับเรา..ผ่านทั้งร้อน ทั้งหนาว..ทั้งพายุ...ทั้งคลื่นลมแรง..แถมคลื่นกระทบฝั่ง...
เราก็เลย...ตั้งรับ...พร้อมรุก...และทำใจรับ...(ในเวลาที่ต้องทำใจ)...
ขนาดเตรียมตัวขนาดนี้..ยังไม่วายจะถอดใจไปหลายหน...
หวังเอาไว้ว่า...อะไร...อะไร...จะ ดีขึ้น ดีขึ้น ดีขึ้น เหมือนกาแฟทรีอินวัน....
ขอให้ความสมหวังจงกระหน่ำพัดเข้าหา...ความสุขจงโถมทับเข้ามา...ทรัพย์สินเงินตราจงโหมกระแทกเข้าใส่....
เอาชนิดตั้งตัวไม่ติด...ฟิตเก็บเงินแทบไม่ทัน...สาละวันกับงานและเงิน....นะจ๊ะ......
อ้อ!~~ ลืมไปได้ยังไงเนี่ย...ข่าวดีรับปีนี้ก็ข่าว น้องชายเราจะสละโสด นะซิ....
เอาละหว่า....งานนี้ได้เฮข้ามวันข้ามคืนกันแน่เลย...
ไม่รู้ว่าจะหาชุดใส่ได้ไหม...ยังไงจะต้องงามให้ได้...แม้ว่าจะอ้วน...ก็ตาม.... December 16 ลูกชาย..ที่ไหนเป็นอย่างเรา..วันนี้...ขอเสนอคำว่า..."อยากจะเตะ..เหลือเกิน"
เจ้าลูกหนุน..ลูกชายที่เกินคำบรรยายของเรา...
ตอนนี้...2 ขวบ 10 เดือน..
...ไม่รู้ว่าอะไรดลใจ..ทำให้ใครต่อใคร..พากันชมนักชมหนาว่า
"น่ารัก" "ฉลาด" "เก่งจัง" "เลี้ยงง่าย" "ไม่ดื้อ"
ใครว่า...เจ้าลูกหนุนนี่ละ..สุดยอดของสุดยอดพญาลิง..โคตรซน..โคตรดื้อ..และ โคตรน่าเตะ..
มีอย่างที่ไหน...แม่ไม่อยากให้เล่นคอมฯ ไม่เปิดให้..ไม่เป็นไร...
เปิดคอมตรงนี้...คลิกเมาส์อย่างนี้...เปิดเกมตรงนี้...ใคร...ใครสอน...
ไปโลตัส...เล่นเกม..แลกเหรียญไป 50บาท ไม่ถึง 5 นาที "ขอตังค์..เล่นรถแข่ง"
"อ้าว! ตังค์หนุนละลูก" "หมด!"....ที่ไหนได้...ในกระเป๋ามีอีก 40 (ไม่ค่อยงกเลย)
จบจากชั้นบน...วิ่งลงชั้นล่าง...
"ปอง..เอารถแข่ง" "มีเยอะแล้วไม่ซื้อแล้ว"
รีบถือไปให้คุณตา "ตาจ๋า..รถแข่ง จ่ายตังค์นะตานะ..." (หลงกลหลานอีกจนได้...)
ยัง...ยังไม่หมด.."จากินกุ้ง"...โน่น..วิ่งนำลิ่วไปหน้าบู๊ทขายอาหารทะเล...
คีบเอง..เลือกเอง...แต่..."ตา..กุ้งกัดนิ้ว...จ่ายตังค์นะ...." (หลงกลอีกแล้ว)
สรุป...ไม่มีใครได้อะไรจากโลตัส...นอกจากเจ้าต้นกล้วยของตา...(มันน่า...นัก)
December 11 วันหยุด..ที่ผ่านไป..เหมือนสายลม...เสาร์ - อาทิตย์ และ จันทร์ ว้า! เผลอนิดเดียว 5ทุ่มกว่าอีกแล้ว...
หยุด 3 วันมานี้ ไม่รู้ว่าได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันบ้างหรือเปล่า ขอคิดนิดนะ...
อ้อ..ได้ กระเป๋ามา 1 ใบ , เสื้อลูก 2 ตัว , สร้อยสามี 1 เส้น , รถของเล่น(ลูกชาย) อีก 2 คัน
ส่วนของแถม ก็ มิกกี้เมาส์อีก 2 ตัว ที่กว่าจะยอมมาติดกับดักของเราได้ ก็เล่นเอาขวัญผวา
กันไปเลยทีเดียวเชียว...หนูพันธ์ไหนไม่ทราบสังกัด...ตัวโตหรือเปล่าให้ทายเอาว่า...
ครั้งแรก เธอลากแผ่นกาวที่ติดไว้จากใต้ตู้มาถึงเครื่องซักผ้า ก่อนจะหนีไปในที่สุด....
ยังไม่พอ...มาเที่ยวทุกคืนไม่มีขาด ไม่รู้ว่าติดใจอะไรนักหนา...แถมทิ้งอุนจิก้อนเท่าหัวไม้ขีดยักษ์ไว้..
ถ้าเพาะแล้วขายได้เหมือนหมา..อาจจะตั้งเป็นฟาร์มให้รวยไปแล้ว...
อย่ามีเวรมีกรรมต่อกันเลยนะ..... สาธุ... November 28 เริ่มต้นวันดีๆ...ในเดือนพฤศจิกายนวันนี้ 28 พ.ย.49 เป็นวันระลึกถึงองค์หลวงพ่อที่เราและครอบครัวเคารพบูชาและเป็นที่พึ่งของเรามาตลอด
"หลวงพ่อเกษมเขมโก" อารยะสงฆ์แห่งดินแดนตราไก่
เราตั้งอกตั้งใจ ตื่นนอนตอนเช้าเพื่อจะตักบาตร แต่...ปรากฎว่า...
...วันนี้วันพระ หลวงพ่อบิณฑบาตรผ่านไปตั้งแต่ 6.30น.แล้ว...แป๊ว!!!!!!!!!
เอานะ...ถือว่าตั้งใจดี...ผิดพลาดนิดหน่อย..หลวงพ่อคงให้อภัยนะค่ะ...
8.45น. ไปไปรษณีย์ส่งของขวัญวันเกิดให้คุณแม่ภรณีสุดที่รัก..(ไม่รู้ว่าจะบอกว่ารัก..ขนาดไหน) ตั้งอกตั้งใจจะให้ไปถึง
วันที่ 29 พ.ย. เป๊ะ....
วันนี้เราซื้อดอกไม้มาเปลี่ยนที่โต๊ะพระ..แล้วก็ให้สามีเป็นคนไปถวายจะได้บุญกันทั่วหน้านะจ๊ะ...
ขอพรอันศักดิ์สิทธิ์ของหลวงพ่อเกษมโปรดดลบันดาลให้คุณพ่อ คุณแม่ พี่บอย ลูกหนุน และน้องๆ มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง ประสบความสำเร็จในสิ่งดี ๆที่หวังและตั้งใจนะค่ะ...สาธุ... November 06 ลอยกระทง...ไมได้ช่วยอะไร!5 พ.ย.49 วันเพ็ญเดือนสิบสอง...
ใครๆเค้าก็ว่า..วันลอยกระทงคือการไปขอขมาแม่คงคาในสิ่งที่เราทำพลั้งเผลอ ลบหลู่ท่าน
และเอาสิ่งไม่ดีที่เกิดขึ้นกับเราตลอดปีที่ผ่านมา ฝากไปกับกระทง...
ปีนี้..เราไม่ได้ลอยกระทง...ปล่าว! เราไม่ได้อยู่คนละที่กับครอบครัว เมื่อวานนี้เรากับสามียังพาเจ้าลูกชาย
ไปเที่ยวที่แฟชั่นฯ อยู่เลย...เพียงแต่....
เรื่องบางเรื่องที่ผ่านเข้ามากระทบจิดใจของเรา ทำให้เรารู้สึกเหนื่อย เหนื่อยเหลือเกินกับการคั่นกลาง
ระหว่างคนที่เรารักและบูชาทั้งสองคน...ใครว่าเราเข้มแข็ง..จริง เราเข้มแข็งในเวลาที่รับฟัง..แต่เราจะล้าเสมอ
ในเวลาที่ต้องกลั่นกรองเรื่องราวต่างๆเพื่อให้เหลือแต่น้ำดี ก่อนที่จะถ่ายทอดกลับไป...และเหนื่อยหัวใจที่สุด..
ในเวลาที่ต้องฟังการวิพากษ์จากคนที่ได้ชื่อว่า "ญาติ" ...พ่อ+แม่ ใคร ใครก็รัก..ไม่มีลูกคนไหนที่อยากเห็นความ
แตกแยกทั้งทางความคิด และจิตใจของบุพการี แต่ชีวิตคู่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เหมือนขายมิสทีน เพราะต่างคนก็มี
ความคิด มีสติ มีสมอง เป็นของตัวเอง...ความอดทน แบ่งปัน อดกลั้น ยินยอม ย่อมมีขอบเขตของมันเอง...
สุดท้าย...จิตใจและอารมณ์ก็จะเป็นตัวตัดสิน
"รักกันมาก ก็ย่อมทะเลาะกันมาก เพราะถ้าไม่รักกัน จะทนทะเลาะกันไปทำไม..."
ขอแค่ไม่มีใครมาช่วยสุมไฟ...ก็น่าจะพอ..... October 27 วันที่เหมือนโลกจะแตก....27 ตุลาคม 49
เราคงต้องจดจำวันนี้ไประยะหนึ่งเลยทีเดียว...เริ่มต้นวันกับการปั่นจักรยานออกไปซื้อข้าวตอนเช้า และไม่มีอะไรขายเลย ในวันที่
ไม่มีรถ(เข้าศูนย์)เช่นนี้ ยังไม่พอ..จะดูลิง..เอาลิง..โอ๊ย! กระเสือกกระสนจะลงจากจักรยาน พญาลิงจะไปดูลิง กว่าจะจัดการให้
เข้าระบบได้ ...บึ่งกลับบ้านมาและพบว่า...เครื่องซักผ้าเกเรไม่ยอมปั่นแห้ง...เอ้า...ฝึกกำลังแขน บิดผ้าๆๆๆๆ
และเริ่มต้นรับโทรศัพท์กับปัญหาที่เกินกำลังรับ ตั้งแต่ 12.00 น. โทรไปโทรมา โทรมาโทรไป 15.00 น.
ยังไม่พอ...ฟิตเนสเลวๆที่หลอกลวงน้องสาวเราและยังเคลียร์กันไม่ลง เริ่มต้นโทรมาอีกตั้งแต่ 15.30 - 16.25 น.
สติกำลังจะแตกแล้ว.....หันมาเจอลูกลิงของเรา..ยังไม่ยอมนอนเลย แง! แง! แม่กำลังจะหมดแรงแล้ว....
17.00 น. "ไปห้าง...." "ครีมมา" "น้องมา" สารพัดวิธีของเจ้าลูกชายที่จะดึงแม่ให้ออกไปนอกบ้าน เล่นจนยุงแถวบ้านเริ่มอิ่ม
พาบอลลูนออกไปเดิน กลับมาทำข้าวให้ลูกหนุนพร้อมกับ "รถแข่ง" (ดูวันนี้มา 5 รอบแล้ว) และเริ่มรับโทรศัพท์อีกครั้ง...
ปัจจุบัน 23.32 น. หูว่าง สมองกลวง "ปอง ปอง เอารถแข่ง" แง! แง! แง! August 24 สาวเพิ่มขึ้นอีกปีแล้ว....ฮิ..ฮิ... 22 สิงหา ที่ผ่านมา...ทำเอาเราสาวเพิ่มขึ้นอีกปีแล้ว....
แหม.ไม่อยากจะ said
ปีนี้เลี้ยงกันตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 20 โน้นแนะ.ไปทางบาร์บีคิวกันที่แฟชั่นไอส์แลนด์
ส่วนเช้าวันอังคารที่ 22 เราก็ตื่นมาใส่บาตรพระตอนเช้ากับสามี
ส่วนเจ้าลูกหนุน(นอน...อุตุ) 09.00 น. ออกไปซื้อเค็กกะมาเป่ากันพ่อ+แม่+ลูก
แต่ไม่ทันเจ้าลูกชายที่ถือเค็กลิ่วลงรถมาเปิบก่อนแม่ซะงั้น....
10.00 น. โทรไปขอพร พ่อกะแม่ที่ลำปาง...รวย รวย รวย...โอ๊ย! ช๊อบ...ชอบ
มีเพื่อนๆ ส่ง MMS เข้ามาอวยพรกันพองาม...แล้วทุกอย่างก็เข้าสุ่สภาวะปกติ
17.00 น. สามีทำเซอร์ไพส์ซื้อของขวัญมาฝาก เห็นกล่องนึกว่าแหวนเพชร (ฮะฮ่า)
มีหนูคริสตัลหอบเงินกับทอง 2 ตัว...รวย..รวย..รวย...อีกรอบ ช็อบ..ชอบ
แล้วไปต่อที่ร้านอาหารจีนที่แฟชั่น (แถวนี้สงสัยมีห้างเดียว)...อิ่มกันตามระเบียบ....
ก่อนนอนสวดมนต์ขอพรหลวงพ่อด้วยละ....มีความสุข...แบบครอบครัว..ครอบครัว....
August 10 แง ! แง ! ตามที่คาดไว้เดะเลย....
ตกลงต่อไปนี้เราคงไม่ได้ไปเดินโต๋เต๋แถวอิมพีเรียลลาดพร้าวแล้วละ....ก็คุณสามีโดนตัดรายการแล้วละซิ แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วจะเอาที่ไหนมาจ่าย civiv วะเนี่ย.....มึน....มึน....มึน..... August 09 ข่าวล่า...มาแรง....แซงโค้ง..แถมดีอีกต่างหาก ไม่รู้ว่าจะเป็นความโชคดีหลังจากที่ปวดหัวมาสักระยะหนึ่งแล้วหรือเปล่า....
เพราะตอนนี้ ทีมช่างที่ส่งไปใหม่..กำลังทำงานได้ดี..เต็มความสามารถมาก....
ชนิดที่ไม่ปวดหูเลยตั้งแต่ส่งออกไป...แถมตอนนี้เริ่มเข้าที่เข้าทางทำเอาเราหายปวดหูไปเยอะ
แต่....กำลังกลุ้มกับการหมุนเงินที่จะต้องผันจ่ายให้ช่างก่อน (ดิว 1 เดือน) ขณะที่กำลังหมุนซ้าย..
ป้ายขวา..ปั่นหน้า...ปะหลัง....ทันใดนั้นเอง.....
พระมารดาก็บันดาลให้....ตังค์หล่นลงมาที่หน้าตัก....(เย้! เย้! XXXXXXXXXX)
ขายรถน้องชายได้ตังค์มา 3 แสน ส่งคืนแม่ 2 แสน คืนน้องชาน 1 หมื่น ที่เหลือเราเหมา...(ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า)
หวังไว้ว่าเงินก้อนนี้ จะนำพามาซึ่ง ทรัพย์ศฤงคารในภายภาคหน้า...สาธุ
ต้องกราบขอบพระคุณพระมารดา..ที่บันดาลให้ทุกอย่าง....ดี...ดี...ดี....
พี่ปิงปอง August 03 ใกล้เทศกาลสำคัญของลูกๆแล้วนะใครรู้บ้าง.....ใกล้เทศกาลสำคัญแล้วนะ....
ระลึกอยู่เสมอว่า.....ไม่ว่าวันนี้...คุณจะอยู่ในสถานะใด
เป็นลูกของแม่ หรือ เป็นแม่ของลูก
คนที่คุณรัก...และรักคุณมากที่สุด...
กำลังรอให้คุณพูดสักคำว่า....."รักแม่"
July 28 ปวดหัวจริงโ_ยเรื่องที่ไม่น่าปวดหัว..เรื่องที่น่าจะลงตัว...โอ้พระเจ้าจอร์จ..
งานทีตั้งท่าว่าจะรวย...รวย...รวย.กำลังกลายเป็น ระทวย...ไปซะแล้ว
อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด....
แต่ทำไมคนเรามันถึงไม่รู้จักการทำงานที่เป็นหลักการมาบ้างเลยว่ะ!!!
เซ็ง......จริง.....โ_ย.....
July 27 วันที่บ้านไม่มีเสียง...เจ๊! """"เจ๊!ครบ 24 ชั่วโมงแล้วซินะ...ที่เจ้าน้องสาวของเราบินหนีไปไกลถึงแดนปลาดิบโน้น.....เฮ้อ...
ไม่อยากจะสารภาพเลยวุ้ย...ว่าเหงาหู เอ๊ะ..ที่จริงต้องเรียกว่า เฉาปาก มากกว่าที่ไม่มีใครมาคอยให้
บ่น...ให้ดุ..ให้หาเรื่องแซว..ให้แกล้ง....เฮ้อ.....ยอมรับก็ได้...
 คิดถึงแกจังวุ้ย...กิ๊ฟ July 14 เริ่มเรื่องเริ่มรู้จัก..และได้เข้ามาเซ็ทบล็อคเป็นครั้งแรก ด้วยอุปการะคุณจากน้องกิ๊ฟที่กำลังจะเดินทางไปอยู่เมืองปลาดิบ....เลยมีโอกาสได้ที่ใหม่ในการเขียนระบายอารมณ์โดยที่ไม่ต้องแอบเอากระดาษไปซ่อนเพราะกลัวเจ้าลูกหนุนจะเอามาช่วยเขียน
 |
|
|
